دوستان عزیز ،همكاران گرامي،دانشجويان عزيز:در مطالب پست قبل ديديد بحمدالله همه مسئولان و مقامات كشور به سختي كار پرستاران و حقوق پايمال شده آنها اذعان دارند،ازصحبتهاي حكيمانه مقام معظم رهبري كه نشان از شناخت عميق ايشان دارد ،تا عنايات ويژه رئيس جمهور محترم و بقيه مقامات و مسئولان

........پس چگونه است كه

 

مشكلات پرستاران اينگونه حل نشده باقي

 

مانده؟شما پاسخي براي

 

آن بيابيد.....؟؟؟؟؟؟!!! 

 

 

۲- همانطور كه دقت كرديد درتمامي شهرهاي كوچك وبزرگ كشور در مراسمي كه به مناسبت روزپرستار برگزار شده بود حداقل مقامي كه شركت كرده بود فرماندار بوده ،عرض كردم حداقل ؟!!وچه بسيار شهرها كه مقامات زيادي نيز درآن مراسم شركت كرده اند از استاندار گرفته تا امام جمعه وگاه حتي فرمانده نيروي انتظامي استان و نماينگان مجلس همان شهر ولي دوستان در شهر ما اصفهان هم مراسميبرگزار شدبله در شهري مثل اصفهان با آن همه مراكز درماني وتعدادبسيارزياد نيروهاي زيرمجموعه پرستاري....ولي هيچ مسئول محترمي به خود زحمت حضور دراين مراسم را ندادند .......

حضور مسئولين نه به صرف حضورشان كه به معناي شناخت جايگاه پرستاران و ميزان اهميتي كه در برنامه ريزيهاي ي كلان براي آنها قائلند مهم است واهميت دارد حال با اين مقدمه ميتوان ميزان شناخت مسئولين ومقامات استاني ودرجه اهميتي كه اين عزيزانبراي خيل عظيم كارشناسان اين رشته قائل هستند را دريافت ....دريغ ازحتي يك پيام كتبي جهت اين مراسم كه مثلا به علت گرفتاري يا ....نتوانستيم در اين مراسم شركت كنيم......

 

واما سئوال مهم اينجاست كه علت اين

 

واقعه تامل برانگيز چيست؟!!!


آيا ما درشناساندن خود قصور كرده ايم...؟!!

 

يا ايراد اساسي تر از اينهاست؟!