پرستاران اصفهان

كمبود پرستار، حجم بالاي كار و ناكافي بودن مرخصي‌ها از علل شيوع اين اختلالات است

بر اساس نتايج مطالعه‌اي در كشور، پرستاران شاغل در مراكز درماني و بيمارستاني به دليل حجم بالاي كار و كمبود پرسنل پرستار از نوعي اختلالات عضلاني استخواني رنج مي برند.

صغري نيك پور، عضو هيات علمي دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي ايران و مجري اين پژوهش با بيان اين مطلب به خبرنگار پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) واحد علوم پزشكي ايران، گفت: اختلالات عضلاني استخواني يكي از مشكلات اصلي و عامل بروز ناتواني در پرستاران است كه طي تحقيقي علل، ميزان و شيوع اين اختلالات در پرستاران شاغل در مراكز آموزشي درماني مورد بررسي قرار گرفت.

وي با اشاره به اينكه در اين تحقيق 615 پرستار شاغل در مراكز آموزشي - درماني وابسته به دانشگاه علوم پزشكي ايران مورد بررسي قرار گرفتند، افزود: جامعه پژوهش در اين طرح پرستاران، بهياران و كمك بهياران بودند كه حداقل يك سال سابقه اشتغال در مراكز درماني را داشتند.

عضو مركز تحقيقات مراقبت هاي بارداري دانشگاه علوم پزشكي ايران ضمن بيان اينكه نتايج پرسش نامه‌هاي ارائه شده نشان مي دهد كه تمام نمونه ها از نوعي اختلالات عضلاني استخواني رنج مي‌برند، تصريح كرد: در بررسي هاي تكميلي نتايج اين مطالعه مشخص شد، بيشترين درصد اختلالات عضلاني استخواني به ترتيب با 65 درصد مربوط به اختلالات زانو، 56 درصد مربوط به اختلالات گردن، 54 درصد اختلال شانه، 55 درصد اختلال و درد كمر، 45 درصد درد مچ دست و 41 درصد اختلال مفصل ران است.

نيك پور شاخص توده بدني، سابقه اختلال عضلاني و اقدام به انجام خدماتي همچون كمك كردن به بيمار در بلند شدن را از عوامل تاثيرگذار در بروز اين اختلالات عنوان كرده و اظهار داشت: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد هر چند اين عوامل تاثير گذارند اما عوامل اصلي در شيوع بالاي اختلالات عضلاني استخواني در ميان پرستاران شامل كمبود پرسنل پرستار، حجم بالاي كار و ناكافي بودن مرخصي هاي استحقاقي و استعلاجي اين پرسنل زحمتكش در مراكز درماني و بيمارستاني است.

وي در پايان خاطر نشان كرد: به اين ترتيب از آنجا كه پرستاران بيشترين ارتباط را با بيماران دارند بنابراين توجه به سلامت اين قشر، ارتقاء خدمات درماني و بهبود وضعيت جسمي بيماران را به دنبال خواهد داشت.